با مولا مرتضی علی در روز عرفه

عَنْ سَلْمَانَ الْفَارِسِيِّ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ :

خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ص يَوْمَ عَرَفَةَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ بَاهَى بِكُمْ فِي هَذَا الْيَوْمِ لِيَغْفِرَ لَكُمْ عَامَّةً وَ يَغْفِرَ لِعَلِيٍّ خَاصَّةً ثُمَّ قَالَ ادْنُ مِنِّي يَا عَلِيُّ فَدَنَا مِنْهُ فَأَخَذَ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ:

إنَّ السَّعِيدَ كُلَّ السَّعِيدِ حَقَّ السَّعِيدِ مَنْ أَطَاعَكَ وَ تَوَلَّاكَ مِنْ بَعْدِي وَ إِنَّ الشَّقِيَّ كُلَّ الشَّقِيِّ حَقَّ الشَّقِيِّ مَنْ عَصَاكَ وَ نَصَبَ لَكَ عَدَاوَةً مِنْ بَعْدِي

سلمان فارسى- رحمه الله- گويد:

رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در روز عرفه بيرون شد و فرمود:

اى مردم خداوند در اين روز بشما افتخار و مباهات كرد تا همگى شما را عموما و علىّ (ارواحنا لتراب اقدامه الفداء) را خصوصا مورد بخشايش خويش قرار دهد.

سپس فرمود:

اى على نزديك من بيا

على (علیه السلام) نزديك رفت، پيامبر (صلی الله علیه و آله) دست او را گرفت و فرمود:

همانا سعادتمند- سعادتمند واقعى- كسى است كه پس از من اطاعت تو كند و تو را دوست بدارد، و همانا بدبخت- واقعى- كسى است كه پس از من تو را مخالفت كند و با تو بدشمنى پردازد.

الأمالي (للمفيد)، ص161

کشکول معرفت...